Proces kanonizacyjny Piotra Goursat, założyciela Wspólnoty Emmanuel, został uroczyście i oficjalnie otwarty w Paryżu dnia 7 stycznia 2010 r.
Rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego jest wielkim wydarzeniem zarówno dla Wspólnoty Emmanuel, jak i dla diecezji paryskiej i całego Kościoła powszechnego. Jest to początek długiego procesu, który najpierw odbędzie się na poziomie diecezjalnym, aby poświadczyć o reputacji świętości i o heroiczności cnót Sługi Bożego. Ten pierwszy etap ma na celu zgromadzenie wszelkich świadectw i dokumentów dotyczących życia Piotra Goursat. Materiał dowodowy zostanie zebrany i przekazany do Rzymu, gdzie Kongregacja ds. Kanonizacyjnych będzie prowadzić drugi etap procesu. Cała procedura zawiera dwa uzupełniające się aspekty: duchowy i kanoniczny. Oba aspekty miały swoje ważne miejsce w przebiegu uroczystości 7 stycznia: czas nabożeństwa i czas pierwszego oficjalnego posiedzenia komisji.
Na uroczystą Eucharystię o godz. 10:00 przybyło wiele wiernych, pomimo niesprzyjającej pory dnia i pogody. Msza została odprawiona w kościele Najświętszej Trójcy w Paryżu - w parafii powierzonej Wspólnocie Emmanuel, w której miała również miejsce msza pogrzebowa Piotra Goursat, 27 marca 1991 roku. Przewodził jej Georges Soubrier, biskup emeryt z Nantes oraz kardynał André Vingt-Trois, arcybiskup Paryża. Podczas mszy głos zabrali postulator procesu kanonizacyjnego bp Francis Kohn oraz Joseph Choné, odpowiedzialny za procesy kanonizacyjne w diecezji paryskiej.
Modlitwa o beatyfikację Sługi Bożego Piotra Goursat
Panie Jezu, prosimy Cię o beatyfikację Piotra Goursat.
Poruszony żywym pragnieniem zbawienia dusz i wielką miłością dla Twojego Kościoła, działał z wiarą i nadzieją na rzecz odnowy duchowej i apostolskiej.
Przez jego wstawiennictwo udziel nam, Panie, łaski pełnego zaufania Tobie, służenia Ci z hojnością i pełnienia Twojej woli.
Daj nam serce otwarte na adorację, przepełnione współodczuwaniem dla wszystkich ludzi i rozpal nas ogniem miłości dla ewangelizacji świata.
Przez wstawiennictwo Sługi Bożego Piotra Goursat prosimy Cię żarliwie, Panie, byś obdarzył wieloma łaskami wszystkich ludzi; a szczególnie, byś wspierał ubogich i zranionych przez życie, byś pocieszał strapionych, umacniał słabych, uzdrawiał chorych.
Polecamy Ci szczególnie ..............
Panie Jezu, prosimy Cię, byś wszystkim, którzy są daleko od Ciebie lub jeszcze Cię nie znają, objawił nieskończoną miłość Twojego Serca, cichego i pokornego.
Założyciele wspólnoty
Założyciel: Pierre Goursat, człowiek świecki, urodzony w Paryżu, 15 sierpnia 1914 r., w święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Zmarł w Paryżu, 25 marca 1991 r., w święto Zwiastowania. Współzałożycielka: Martine Laffitte-Catta, mężatka, matka trojga dzieci. Urodzona w 1942 r. Były ordynator szpitala w Paryżu.
W lutym 1972 roku, podczas rekolekcji weekendowych w Troussures, prowadzonych przez ojca Caffarela, Pierre Goursat, mężczyzna wówczas pięćdziesięcioośmioletni, właściciel hotelu, krytyk sztuki i sekretarz w katolickim stowarzyszeniu filmowym, oraz Martine Laffitte, młody lekarz internista, usłyszeli świadectwo małżeństwa Brigitte i Xaviera Le Pichon, którzy właśnie wrócili ze Stanów Zjednoczonych, gdzie zetknęli się z katolickim ruchem Odnowy w Duchu Świętym. Ruch ten, zwany jest także charyzmatycznym, gdyż "kładzie nacisk na należący do samej istoty Kościoła wymiar charyzmatyczny" (Kardynał Suenens, Nowa Pięćdziesiątnica?, Ed. Desclée de Brouver, Paryż 1974). Papież Paweł VI mówił, że poprzez Ruch Odnowy "życiodajne tchnienie Ducha budzi w Kościele uśpione siły, ożywia stłumione charyzmaty, daje poczucie witalności i radość, które sprawiają, że Kościół nie traci swej młodości i aktualności, i w każdej epoce dziejów jest gotów przekazywać swoje ponadczasowe orędzie" (Przemówienie do Kardynałów z 21 grudnia 1973 r.).
Pierre Goursat i Martine Laffitte wkrótce proszą o "wylanie" Ducha Świętego. Nie chodzi tu o jakiś nowy sakrament. Duch Święty naznaczył każdego z nas w sposób niezatarty w sakramentach chrztu i bierzmowania. Jeśli jednak ktoś, przez doświadczenie osobistego nawrócenia, dochodzi do wniosku, że jego dotychczasowe życie nie odpowiada w wystarczającym stopniu godności dziecka Bożego, może poprosić o "wylanie" Ducha Świętego. Jest to prośba, aby Duch Święty nim kierował i sprawił, żeby jego postępowanie było zgodne z tym, kim jest w swojej naturze dzięki łasce chrztu: "Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi" (Rz 8,14). Św. Paweł zachęca również: "Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy" (Ga 5,25).
Wspólnota Emmanuel jest jedną ze wspólnot powstałych z nowego wylania Ducha Świętego na Kościół, o które pod koniec drugiego tysiąclecia modlili się papież Leon XIII, czy papież Jan XXIII. Ten ostatni otwierając Sobór Watykański II, mówił: "Duchu Święty, objaw za naszych dni na nowo swoje cuda, aby nastała nowa Pięćdziesiątnica". Nazwa Wspólnoty została wzięta z Ewangelii św. Mateusza (1, 23): "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy "Bóg z nami"". Imię to niesie bogactwo łaski i nowy wymiar życia. Zakłada przyjmowanie Boga obecnego w naszej codzienności. Wielką zasługą Pierre'a Goursat jest zakorzenienie Wspólnoty Emmanuel w Kościele Katolickim. Czynił to świadomie od samego początku. Kardynał Suenens, arcybiskup Malines-Bruxelles, który z uwagą obserwował katolicki Ruch Odnowy w Duchu Świętym w Stanach Zjednoczonych, nawiązał kontakt z powstającymi wspólnotami we Francji. Często rozmawiał z Pierrem Goursat i bardzo interesował się rodzącą się Wspólnotą Emmanuel. Popierał jego dążenia i zachęcał go do patrzenia wciąż dalej i szerzej. Pierre Goursat spotkał na swojej drodze również kardynała Marty, który służył mu podobną pomocą w rozwijaniu młodej Wspólnoty. Zakorzenienie Wspólnoty w Kościele zostało potwierdzone dekretem Papieskiej Rady do Spraw Świeckich z 8 grudnia 1992 r., w którym uznano, że "jednym z aspektów powołania Wspólnoty Emmanuel jest uczestnictwo w wypełnianiu misji Kościoła we współczesnym świecie".
