| Historia powstania wspólnoty |
|
Wspólnota Emmanuel jest jedną ze wspólnot powstałych z nowego wylania Ducha Świętego na Kościół, o które pod koniec drugiego tysiąclecia modlili się papież Leon XIII, czy papież Jan XXIII. Ten ostatni otwierając Sobór Watykański II, mówił: "Duchu Święty, objaw za naszych dni na nowo swoje cuda, aby nastała nowa Pięćdziesiątnica". Nazwa Wspólnoty została wzięta z Ewangelii św. Mateusza (1, 23): "Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy "Bóg z nami"". Imię to niesie bogactwo łaski i nowy wymiar życia. Zakłada przyjmowanie Boga obecnego w naszej codzienności. Wielką zasługą Pierre'a Goursat jest zakorzenienie Wspólnoty Emmanuel w Kościele Katolickim. Czynił to świadomie od samego początku. Kardynał Suenens, arcybiskup Malines-Bruxelles, który z uwagą obserwował katolicki Ruch Odnowy w Duchu Świętym w Stanach Zjednoczonych, nawiązał kontakt z powstającymi wspólnotami we Francji. Często rozmawiał z Pierrem Goursat i bardzo interesował się rodzącą się Wspólnotą Emmanuel. Popierał jego dążenia i zachęcał go do patrzenia wciąż dalej i szerzej. Pierre Goursat spotkał na swojej drodze również kardynała Marty, który służył mu podobną pomocą w rozwijaniu młodej Wspólnoty. Zakorzenienie Wspólnoty w Kościele zostało potwierdzone dekretem Papieskiej Rady do Spraw Świeckich z 8 grudnia 1992 r., w którym uznano, że "jednym z aspektów powołania Wspólnoty Emmanuel jest uczestnictwo w wypełnianiu misji Kościoła we współczesnym świecie".
|






