Pewne małżeństwo przechodziło głęboki kryzys. Byli sobą zawiedzeni, nie spełniali oczekiwań, które mieli niegdyś wobec siebie. Żeby nie mnożyć konfliktów zaczęli siebie unikać. Szczególne trudności przeżywała żona, która zawsze marzyła, aby mieć w domu miłego, przystojnego adoratora. Ten po kilku latach okazał się flegmatycznym, niezaradnym grubasem, dla którego lepszym towarzystwem był internet niż ona.
Pewnego dnia, aby mimo wszystko ratować swoje małżeństwo, podjęła desperacką decyzję, aby codziennie wieczorem starać się znaleźć przynajmniej jedną pozytywną rzecz, którą mąż zrobił w danym dniu. Na początku było jej bardzo trudno dostrzec cokolwiek dobrego, ale w końcu coś zaczęła odkrywać: umył po obiedzie swój talerz, spóźnił się tylko kilka minut, pomógł synowi rozwiązać zadanie, słuchał cierpliwie moich wywodów, usiadł obok mnie w kościele, uśmiechnął się do mojej mamy... Później postanowiła, że będzie to zapisywać w swoim notatniku. Potem zaczęła mu o tych pozytywnych odkryciach mówić. Po jakimś czasie zauważyła, że jej mąż naprawdę wcale nie jest taki zły. To małżeństwo zostało uratowane. Pozytywne spojrzenie żony pomogło odrodzić się wzajemnej miłości. Pierwszym krokiem nawrócenia w małżeństwie jest DECYZJA, aby stanowczo i systematycznie szukać u współmałżonka tego, co dobre i dziękować za to Bogu. Patrząc na drugą osobę pozytywnie pomagamy jej wzrastać, rozwijać się, stawać się samym sobą i być szczęśliwym. Ćwiczenie spojrzenia pozytywnego nie oznacza obłudnego zaprzeczania słabości drugiego człowieka czy koloryzowania rzeczywistości. Jest to spojrzenie w prawdzie, ale z położeniem nacisku  na stronę pozytywną, aby wzrastać w miłości.
Przykładem spojrzenia  pozytywnego jest spojrzenie ukrzyżowanego Jezusa na łotra. Jezus spojrzał na niego z miłością i to przemieniło jego wnętrze. Dobry Łotr, czyli mówiąc językiem współczesnym: bandyta, przestępca, kryminalista, został pierwszym katolickim Świętym (“Dziś ze Mną będziesz w raju” – Łk 23,43), którego mamy naśladować, oczywiście nie w jego przestępstwach, ale w jego współczuciu, pokorze, byciu w prawdzie o sobie, poczuciu sprawiedliwości i
pragnieniu nawrócenia.

Propozycja:
Przez najbliższy tydzień, codziennie wieczorem zapiszę jedną pozytywną rzecz, którą zauważyłem w tym dniu u współmałżonka.